ਇੱਕ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਮੇਰੇ ਹੌਂਸਲੇ, ਅੱਜ ਬਿਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਹਰ ਬੀਚਰੋ।
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਖ਼ੂਬੀ, ਹੁਣ ਇਸ ਸੁਨੇਹਰੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਆਲਾ।
ਚੁਪ ਰਹਿ ਜਾਣਾ ਏ ਕਦਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਇਹ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵੀ ਠੀਕ ਸੀ ਤੇਰੀ ਗੱਲ।
ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਰੇਹਾਂ ਜੋ ਬਿਨਾ ਦਰਦ ਸਹੀ ਹਾਂ, ਸਾਡਾ ਪਿਆਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਸਾਥ ਸੀ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਪਛਾਣ ਸਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਉਹ ਸਥਾਨ ਖਾਲੀ ਹੋਇਆ ਜਿੱਥੇ ਦਿਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੋਇਆ ਮੇਰੇ ਲਈ ਔਖਾ, ਤੂੰ ਜੋ ਜਾਨਦਾ ਸੀ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਹੋਣਾ ਭਾਏ ਸੱਚਾ।
ਰਿਹਾਂ ਦੇ ਹਾਲਤਾਂ ਤੇ ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਛੜ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਖੋ ਦਿੱਤੀ ਦਿਲ ਕਮਰ ਰਾਹ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਦਰਦਾਂ ਦੀ ਰਾਤੀ ਸੀ।
ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਅਹਸਾਸ ਨਾ ਛੁਪਾਇਆ, ਇੱਕ ਮੁੜ ਤੂੰ ਜਾਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ।
ਇਕ ਹੱਦ ਨੂੰ ਪਰੇ ਹੀ ਰਿਹਾ, ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਇਤਨਾ ਦਰਦ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ।
ਤੂੰ ਸਾਥ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੁਣ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖਾਲੀ ਬਿਨਾ ਮੇਰੇ ਬਣਿਆ।
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਾਂਝਾਂ ਤੇਰੀ ਯਾਦਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਹੌਸਲਿਆਂ ਨਾਲ।
ਕੋਈ ਨਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਮੇਰੀ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਗੱਲ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦਾ ਪੀੜ੍ਹਾ ਹੀ ਬੇਹੱਦ ਰਹੀ।
ਮੁਹੱਬਤ ਨਾਲ ਹੀ ਫੇਰ ਸਚ ਮੰਨਿਆ, ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਹਮਾਰੀ ਵਾਹਰ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਜਿਓ ਤਾਂ ਵਹਿਮ ਤੇ ਗਲਤੀਆਂ ਹੋਈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਸੋਚਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਣੀਆਂ, ਪਰ ਸਹਮਣਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਰਹੀਆਂ।
ਮੇਰੇ ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਹੁਣ ਉਹ ਰੂਹ ਤੇਰੇ ਸਾਥ ਹੋਇਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਹੁਨ ਕਰਦੀ।
ਜੋ ਤੂੰ ਦੱਸ ਨਾ ਸਕੀ, ਉਹ ਜ਼ਖਮ ਛੁਪਾਇਆ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸਿਆ।
ਕਦੇ ਕੁਝ ਵੀ ਬੇਹਤ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਰੁਕ ਸਕਦੇ।
ਦੂਰੀਆਂ ਨੇ ਸਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਖਤਮ ਕੀਤਾ, ਸਾਡੇ ਪਿਆਰ ਨੇ ਸੱਚੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਪਾਈ।
ਆਪਣੇ ਅਰਮਾਨੇ ਵੀ ਸੀ, ਅਦੂਰੇ ਰਹੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਿਆ ਅਤੇ ਮੁੜ ਨਾ ਵੇਖੇ।
ਮੇਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਲ ਵਿਚ ਸੁਣਦਾ, ਫਿਰ ਵੀ ਬਿਨਾ ਤੂੰ ਇੱਕ ਰਾਜ ਰਹਿੰਦਾ।
ਜਿੰਦਗੀ ਗੁਜ਼ਾਰੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਹੁਣ ਰਹਿ ਜਾਏ ਇੱਕ ਸੂਨੀ ਦੁਨੀਆਂ।
ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਔਖਾ ਤੇਰਾ ਵਿਛੜਨਾ ਸੀ।
ਦਿਲ ਬੇਹਲਿਆਂ ਤੋਂ ਅਗਰ ਸਹੀ ਸਮਝੇ, ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਖਮ ਮੇਰੇ ਕਿਵੇਂ ਛੁਪੇ।
ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਜਿਂਦਗੀ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਫਿਰ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਈ।
ਸਹਮਣਾ ਸਾਡੀ ਕismet ਬਣ ਗਈ, ਸੋਚ ਰਹਿ ਗਈ ਨਾ ਕੁਝ ਸੁਨਾਇਆ।
ਜਦੋਂ ਨਾਲ ਹੋਏ ਤੂੰ ਜਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹੋਏ ਨਾ।
ਸਾਡਾ ਮੱਕਾ ਇਹ ਕਦਰ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੂੰ ਖੁਦ ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਤੀ।
ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਹਰ ਗੱਲ ਜਿਓਂ ਅਲੱਗ ਜਿਹਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਦੂਜਾ ਹੀ ਰਸਤਾ ਸੀ।
ਵਿਛੜ ਕੇ ਲਗਦਾ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਕਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਮਿੱਠਾ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ।
ਹਾਂ, ਇਹ ਦਿਲ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਚੁਪ ਸੀ ਜੋ ਕਹੀ ਨਾ ਸਕੀ।
ਨਫ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾਡਾ ਪਿਆਰ ਸੀ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰਾ ਧਿਆਨ ਸੀ।
ਇਹ ਖ਼ਾਲੀ ਸਾਸਾਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਸਾਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵੀ ਪਰੇਂਦੇ ਹਨ।
ਕਿਵੇਂ ਦੱਸਾਂ ਮੈਂ, ਕੀ ਕਰੀਏ, ਮੇਰੀ ਦੋਹਰੀ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕੀਜੇ।
ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸੀਆਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਖੋਹ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾਈਆਂ।
