ਇੱਕ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਮੇਰੇ ਹੌਂਸਲੇ, ਅੱਜ ਬਿਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਹਰ ਬੀਚਰੋ।
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਖ਼ੂਬੀ, ਹੁਣ ਇਸ ਸੁਨੇਹਰੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਆਲਾ।
ਚੁਪ ਰਹਿ ਜਾਣਾ ਏ ਕਦਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਇਹ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵੀ ਠੀਕ ਸੀ ਤੇਰੀ ਗੱਲ।
ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਰੇਹਾਂ ਜੋ ਬਿਨਾ ਦਰਦ ਸਹੀ ਹਾਂ, ਸਾਡਾ ਪਿਆਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਸਾਥ ਸੀ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਪਛਾਣ ਸਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਉਹ ਸਥਾਨ ਖਾਲੀ ਹੋਇਆ ਜਿੱਥੇ ਦਿਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੋਇਆ ਮੇਰੇ ਲਈ ਔਖਾ, ਤੂੰ ਜੋ ਜਾਨਦਾ ਸੀ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਹੋਣਾ ਭਾਏ ਸੱਚਾ।
ਰਿਹਾਂ ਦੇ ਹਾਲਤਾਂ ਤੇ ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਛੜ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਖੋ ਦਿੱਤੀ ਦਿਲ ਕਮਰ ਰਾਹ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਦਰਦਾਂ ਦੀ ਰਾਤੀ ਸੀ।
ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਅਹਸਾਸ ਨਾ ਛੁਪਾਇਆ, ਇੱਕ ਮੁੜ ਤੂੰ ਜਾਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ।
ਇਕ ਹੱਦ ਨੂੰ ਪਰੇ ਹੀ ਰਿਹਾ, ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਇਤਨਾ ਦਰਦ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ।
ਤੂੰ ਸਾਥ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੁਣ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖਾਲੀ ਬਿਨਾ ਮੇਰੇ ਬਣਿਆ।
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਾਂਝਾਂ ਤੇਰੀ ਯਾਦਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਹੌਸਲਿਆਂ ਨਾਲ।
ਕੋਈ ਨਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਮੇਰੀ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਗੱਲ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦਾ ਪੀੜ੍ਹਾ ਹੀ ਬੇਹੱਦ ਰਹੀ।
ਮੁਹੱਬਤ ਨਾਲ ਹੀ ਫੇਰ ਸਚ ਮੰਨਿਆ, ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਹਮਾਰੀ ਵਾਹਰ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਜਿਓ ਤਾਂ ਵਹਿਮ ਤੇ ਗਲਤੀਆਂ ਹੋਈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਸੋਚਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਣੀਆਂ, ਪਰ ਸਹਮਣਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਰਹੀਆਂ।
ਮੇਰੇ ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਹੁਣ ਉਹ ਰੂਹ ਤੇਰੇ ਸਾਥ ਹੋਇਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਹੁਨ ਕਰਦੀ।
ਜੋ ਤੂੰ ਦੱਸ ਨਾ ਸਕੀ, ਉਹ ਜ਼ਖਮ ਛੁਪਾਇਆ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸਿਆ।
ਕਦੇ ਕੁਝ ਵੀ ਬੇਹਤ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਰੁਕ ਸਕਦੇ।
ਦੂਰੀਆਂ ਨੇ ਸਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਖਤਮ ਕੀਤਾ, ਸਾਡੇ ਪਿਆਰ ਨੇ ਸੱਚੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਪਾਈ।
