ਆਪਣੇ ਅਰਮਾਨੇ ਵੀ ਸੀ, ਅਦੂਰੇ ਰਹੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਿਆ ਅਤੇ ਮੁੜ ਨਾ ਵੇਖੇ।
ਮੇਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਲ ਵਿਚ ਸੁਣਦਾ, ਫਿਰ ਵੀ ਬਿਨਾ ਤੂੰ ਇੱਕ ਰਾਜ ਰਹਿੰਦਾ।
ਜਿੰਦਗੀ ਗੁਜ਼ਾਰੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਹੁਣ ਰਹਿ ਜਾਏ ਇੱਕ ਸੂਨੀ ਦੁਨੀਆਂ।
ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਔਖਾ ਤੇਰਾ ਵਿਛੜਨਾ ਸੀ।
ਦਿਲ ਬੇਹਲਿਆਂ ਤੋਂ ਅਗਰ ਸਹੀ ਸਮਝੇ, ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਖਮ ਮੇਰੇ ਕਿਵੇਂ ਛੁਪੇ।
ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਜਿਂਦਗੀ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਫਿਰ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਈ।
ਸਹਮਣਾ ਸਾਡੀ ਕismet ਬਣ ਗਈ, ਸੋਚ ਰਹਿ ਗਈ ਨਾ ਕੁਝ ਸੁਨਾਇਆ।
ਜਦੋਂ ਨਾਲ ਹੋਏ ਤੂੰ ਜਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹੋਏ ਨਾ।
ਸਾਡਾ ਮੱਕਾ ਇਹ ਕਦਰ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੂੰ ਖੁਦ ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਤੀ।
ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਹਰ ਗੱਲ ਜਿਓਂ ਅਲੱਗ ਜਿਹਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਦੂਜਾ ਹੀ ਰਸਤਾ ਸੀ।
ਵਿਛੜ ਕੇ ਲਗਦਾ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਕਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਮਿੱਠਾ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ।
ਹਾਂ, ਇਹ ਦਿਲ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਚੁਪ ਸੀ ਜੋ ਕਹੀ ਨਾ ਸਕੀ।
ਨਫ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾਡਾ ਪਿਆਰ ਸੀ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰਾ ਧਿਆਨ ਸੀ।
ਇਹ ਖ਼ਾਲੀ ਸਾਸਾਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਸਾਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵੀ ਪਰੇਂਦੇ ਹਨ।
ਕਿਵੇਂ ਦੱਸਾਂ ਮੈਂ, ਕੀ ਕਰੀਏ, ਮੇਰੀ ਦੋਹਰੀ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕੀਜੇ।
ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸੀਆਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਖੋਹ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾਈਆਂ।
