ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦਿਲ ਕਰਦਾ, ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦਈਏ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਕੱਲੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਫਿਰ ਲੱਗਦਾ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਰਵਾਹ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਅਸੀਂ ਵੀ ਇੱਕਲੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਦਿਲ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸੇ ਲਈ ਧੜਕਦਾ।
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਉਮੀਦ, ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਇੱਕੱਲਾਪਨ।
ਅਸੀਂ ਵੀ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਬਣੇ ਸੀ, ਅੱਜ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੰਸੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਉਹ ਆਏ, ਹੱਸੇ, ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ।
ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੀ ਇੱਕਲਾ ਰਾਹ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਥੀ ਆਉਂਦੇ ਵੀ ਨੇ, ਪਰ ਰਹਿੰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦਿਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਰੌ ਲਈਏ, ਪਰ ਹੌਂਸਲਾ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਣ ਦਿੰਦਾ।
ਕੋਈ ਆਇਆ ਤਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਯਾਦਾਂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਲਿਆ।
ਕੁਝ ਲੋਕ ਮਿਲਣ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਨੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਛੱਡਣ ਲਈ।
ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਸਾਥ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕੱਲਾਪਨ ਵੀ ਸੁਹਾਵਣਾ ਲੱਗਦਾ।
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਭੁਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕੱਲਾ ਛੱਡਿਆ।
ਰਾਤਾਂ ਲੰਬੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਪਰ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਾ ਰਿਹਾ।
ਦਿਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਲਾ ਹੀ ਰਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਆਰ ਦੇ ਚੋਰ ਬਹੁਤ ਆਉਂਦੇ ਨੇ।
ਅਸੀਂ ਵੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਲਈ ਦਿਲ ਲਾਇਆ, ਪਰ ਉੱਥੇ ਆਪਣੀ ਤਕਦੀਰ ਹੀ ਨਾ ਲਿਖੀ ਸੀ।
ਕਈ ਵਾਰ ਹੱਸਣ ਪਿੱਛੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਲੁਕਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਲੋਕੀ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਹੱਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੇਖਦੇ ਨੇ।
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਦੱਸਣੀ ਪੈਂਦੀ ਆ, ਕਿ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁਚ ਇੱਕੱਲਾ ਨਹੀਂ।
ਹੁਣ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵਾਰਤਾ ਕਰਣ, ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਟੁੱਟੇ ਨੇ।
ਦਿਲ ਟੁੱਟਿਆ ਤਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਹੋਣਸਲੇ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਥਕਾਵਟ ਹੋਈ।
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰੀਬ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਦੂਰ ਨੇ।
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਇੱਕਲੇ ਆ ਹੀ ਰਹੇ ਸੀ, ਉਹ ਆਏ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਤੋੜ ਗਿਆ।
ਉਹ ਬਦਲਿਆ ਤਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਹੁਣ ਓਹਦੇ ਬਿਨਾ ਰਹਿ ਲਿਆ।
ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਹੀ ਦਿਲ ਤੋੜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰੋਣ ਦੇ ਗੁਨਾਹਗਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ।
ਅਸੀਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਲਈ ਖਾਸ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਹੀ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਹਰ ਰਾਤ ਚੰਨ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਾਂ, ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਇੱਕੱਲਾ ਆ ਸਾਡੇ ਵਾਂਗ।
ਸੱਚ ਦੱਸ, ਕਿੱਲੋ ਮਜ਼ਬੂਰ ਹੋ ਕੇ ਤੁਰਿਆ? ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਰਖਦੇ ਸੀ?
ਤੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਇਹ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਬੰਦਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਅਸੀਂ ਵੀ ਇੱਕਲੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਨਹੀਂ, ਹਰ ਇਕ ਰਿਸ਼ਤਾ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਲੈਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ 'ਚ, ਕਈ ਪੰਨੇ ਅਜਿਹਾ ਵੀ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕੀ ਛੱਡ ਗਏ।
ਇਕੱਲਾ ਹੋਣ ਦੀ ਆਦਤ ਪੈ ਗਈ, ਹੁਣ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਹੱਸਦੇ-ਹੱਸਦੇ ਗੁਜ਼ਾਰ ਲੈਂਦੇ, ਪਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਹੋਣ ਦਾ ਦਰਦ ਰਿਹਾ।
ਦਿਲ ਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਉਹੀ ਗੁਮ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰੀ 'ਹਾਂ' ਕਰ ਦਿੰਦਾ, ਤਾ ਅਸੀਂ ਮੁੜ ਜਿੰਦਗੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ।
ਲੋਕੀ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਵੀ ਇੱਕਲੇ ਖੜੇ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਵੀ ਹੱਸਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ, ਪਰ ਕੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਅੱਜ ਨਹੀਂ।
ਜੋ ਅਸੀਮਤ ਸੀ, ਉਹੀ ਅਜੀਬ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਰੀਬ ਸੀ, ਉਹੀ ਗੈਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕੋਈ ਲੱਭੇ ਓਸਾ ਮੌਸਮ ਨੂੰ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਮੁੜ ਹੱਸ ਸਕੀਏ।
ਸਮਾਂ ਬਦਲਿਆ, ਲੋਕ ਵੀ ਬਦਲ ਗਏ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹੀ ਖੜੇ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਵੀ ਅਜੀਬ ਹਾਂ, ਲੋਕ ਵੀ ਅਜੀਬ ਨੇ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਅਜੇ ਤਕ ਨਸੀਬ ਨਹੀਂ।
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਬਣ ਕੇ ਰਹੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗ਼ੈਰ ਸਮਝਿਆ।
ਕਿਸੇ ਦੀ ਯਾਦ ਆਈ, ਪਰ ਦਿਲ ਨੀ ਭਰਿਆ, ਕੱਲ੍ਹ ਤੱਕ ਜੋ ਮੇਰਾ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਜ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਬਣ ਗਿਆ।
