ਮਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਕਦੇ ਮੁਕੰਮਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਉਹਦਾ ਦਿਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਵਾਂ ਜਹਾਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਮਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਾਦੂ ਹੈ, ਉਹਦੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਪਿਆਰ ਦਾ ਦਿਲ ਰਾਜੂ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਕਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਮੂਲ ਹੁੰਦਾ ਜਿੱਥੇ ਜਾਓ।
ਜਦੋਂ ਵੀ ਦਿਲ ਗਿਰਦਾ ਸੀ, ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਸੀ ਸਹਾਰਾ, ਉਹਦੀ ਅਦਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ ਹੱਲ ਹੋ ਜਾਈ।
ਜਿਥੇ ਵੀ ਮਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਦੁਨੀਆਂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਖਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਪੂਰਣ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਦੂਰ ਹੈ।
ਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਸੁੱਖ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਥਾਂ ਹੋਵੇ, ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਹਰ ਰਾਹ ਵੀ ਠੰਢਾ ਲੱਗੇ।
ਸੱਜਣਾ, ਮਾਂ ਦੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਦੂ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਝ ਨਾ ਕਰੇ ਵੀ, ਉਸਦੀ ਮੋਹਬਤ ਵਿਚ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ।
ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਯਾਦਾਂ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੀ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਪਿਆਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜ਼।
ਉਸਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਲ ਹੋ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਸੀ ਉਹ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਸੁਹਾਨੀ ਹੋ ਗਈ।
ਮਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਦੁਨੀਆ ਸੀ ਕਾਮਯਾਬ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਸੀ ਮਹਤੱਵਪੂਰਨ।
ਹਰ ਰਾਜ਼ ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦਾ ਸਮਝਦੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਓਂ, ਉਹ ਧੂਪ ਤੇ ਛਾਂ ਹੀ ਸੀ।
ਪਿਆਰ ਦਾ ਦਰਿਆ ਸੀ ਜੋ ਉਹ ਭਰਦੇ ਰਹੇ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹ ਰੰਗ ਸਾਡੇ ਸਿਰੇ।
ਮਾਂ ਦੀ ਦੁਆਵਾਂ 'ਚ ਜਾਦੂ ਵੀ ਹੁੰਦਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ 'ਚ ਸੁਹਾਗ ਵੀ ਹੁੰਦਾ।
ਮਾਂ ਦੀ ਮਾਂਗ ਦਾਸਤਾਂ ਵਿਚ ਸੁਰੀਲੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਸਣ ਨਾਲ ਜਿੰਦਗੀ ਰੰਗੀਲੀਅਾਂ।
