ਹੇ ਫਲੈਨ ਬੰਦਾ, ਕੋਈ ਖ਼ਤਰਾ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ, ਮੇਰੀ ਬਦਮਾਸ਼ੀ ਦਾ ਰਾਜ ਖੁਦ ਦੀਆਂ ਰਾਹਾਂ 'ਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ!
ਜੋ ਵੈਰਿਆਂ ਨੇ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਉਹ ਤੌ ਬਦਮਾਸ਼ ਦੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਮਿਲ ਗਿਆ! ਹੋਏ ਦੂਰ ਬਹੁਤ ਫਿਰ ਹੁਣ ਕੋਈ ਨਾ ਛੁੱਪਦਾ।
ਆਪਣੇ ਰੂਹ ਨੂੰ ਬਚਾ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਬਦਮਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਖਲਤਾਂ ਮਾਰਦੇ ਜਾਓ! ਹੋਰ ਤੋ ਕੇਹੜੀ ਜੋ ਜਵਾਬ ਬੋਲਦਾ ਹੋ!
ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਾਚ ਕੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣਾ, ਬਦਮਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਦਿਲਾ ਕੇ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਜਿਵੇਂ ਔਰ ਨਾ ਘੁੰਮਾਈਏ!
ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੀਆਂ! ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਨੇ ਹੁਣ ਖੌਫ ਫੈਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਸੀ!
ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਹ ਜਹਿਰ ਨੂੰ ਜਾਖਰੀ ਵਾਂਗ ਬਿਲਕੁਲ ਖ਼ਤਮ ਕਰਦਾ, ਬੜੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀਆਂ ਵਾਲੀ ਅਸੀਂ ਜਗਤੇ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਗਏ ਕਰਦੇ!
ਸਾਡੀ ਬਦਮਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਖੁਦ ਦਾ ਬੰਦਾ ਕਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਜਿਹੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਨਾ ਰੋਕ ਸਕਦਾ!
ਹਕੂਮਤ ਦਾ ਰਾਜ ਮੈਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਵਧੀਆ ਲੱਗਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੀ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਦਾ।
ਹੰਕਾਰ ਤੇ ਗ਼ੁਮਾਂ ਵਾਲੀ ਬੋਲੀ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ, ਸਾਡਾ ਦਿਲ ਤੇ ਹੌਂਸਲਾ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਰੂਹਾਂ 'ਚ ਖੜਕਦਾ!
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਅਕਲ ਵੱਡੀ, ਓਥੇ ਮੇਰੀ ਦਿਲੀ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਸਾਡੇ ਕਦਮਾਂ ਤੋਂ ਜੱਗ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ!
ਸਾਡੀ ਕਦਰ ਨਾਂ ਕਰੀ ਤਾਂ ਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਚਾਹੀਦਾ!
ਬਦਮਾਸ਼ੀ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਬਲੂਡ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ, ਸੱਥ ਨਾਲ ਟੜਦਾ ਹੈ!
ਜਿਸਨੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਪੰਗਾ ਲਿਆ, ਉਹਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਖੁਦ ਨੂੰ ਪੰਛੀ ਬਣਾਇਆ।
ਮੈਂ ਨਾ ਰੁਕਦਾ ਜਦੋਂ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਚੱਲਦੀ ਹੈ ਤਾਕਤ, ਤੇਰੇ ਜਿਵੇਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਦੀ ਹੈ ਹੰਕਾਰਤ!
