ਉਹ ਬਦਲਿਆ ਤਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਹੁਣ ਓਹਦੇ ਬਿਨਾ ਰਹਿ ਲਿਆ।
ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਹੀ ਦਿਲ ਤੋੜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰੋਣ ਦੇ ਗੁਨਾਹਗਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ।
ਅਸੀਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਲਈ ਖਾਸ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਹੀ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਹਰ ਰਾਤ ਚੰਨ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਾਂ, ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਇੱਕੱਲਾ ਆ ਸਾਡੇ ਵਾਂਗ।
ਸੱਚ ਦੱਸ, ਕਿੱਲੋ ਮਜ਼ਬੂਰ ਹੋ ਕੇ ਤੁਰਿਆ? ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਰਖਦੇ ਸੀ?
ਤੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਇਹ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਬੰਦਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਅਸੀਂ ਵੀ ਇੱਕਲੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਨਹੀਂ, ਹਰ ਇਕ ਰਿਸ਼ਤਾ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਲੈਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ 'ਚ, ਕਈ ਪੰਨੇ ਅਜਿਹਾ ਵੀ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕੀ ਛੱਡ ਗਏ।
ਇਕੱਲਾ ਹੋਣ ਦੀ ਆਦਤ ਪੈ ਗਈ, ਹੁਣ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਹੱਸਦੇ-ਹੱਸਦੇ ਗੁਜ਼ਾਰ ਲੈਂਦੇ, ਪਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਹੋਣ ਦਾ ਦਰਦ ਰਿਹਾ।
ਦਿਲ ਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਉਹੀ ਗੁਮ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰੀ 'ਹਾਂ' ਕਰ ਦਿੰਦਾ, ਤਾ ਅਸੀਂ ਮੁੜ ਜਿੰਦਗੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ।
ਲੋਕੀ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਵੀ ਇੱਕਲੇ ਖੜੇ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਵੀ ਹੱਸਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ, ਪਰ ਕੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਅੱਜ ਨਹੀਂ।
ਜੋ ਅਸੀਮਤ ਸੀ, ਉਹੀ ਅਜੀਬ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਰੀਬ ਸੀ, ਉਹੀ ਗੈਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕੋਈ ਲੱਭੇ ਓਸਾ ਮੌਸਮ ਨੂੰ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਮੁੜ ਹੱਸ ਸਕੀਏ।
ਸਮਾਂ ਬਦਲਿਆ, ਲੋਕ ਵੀ ਬਦਲ ਗਏ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹੀ ਖੜੇ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਵੀ ਅਜੀਬ ਹਾਂ, ਲੋਕ ਵੀ ਅਜੀਬ ਨੇ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਅਜੇ ਤਕ ਨਸੀਬ ਨਹੀਂ।
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਬਣ ਕੇ ਰਹੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗ਼ੈਰ ਸਮਝਿਆ।
ਕਿਸੇ ਦੀ ਯਾਦ ਆਈ, ਪਰ ਦਿਲ ਨੀ ਭਰਿਆ, ਕੱਲ੍ਹ ਤੱਕ ਜੋ ਮੇਰਾ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਜ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਬਣ ਗਿਆ।
