मनाला समजावणं सोपं नाही… विशेषतः जेव्हा ते तुटलेलं असतं.
काही नातं संपतं, पण आठवणी संपत नाहीत.
आपण ज्याच्यासाठी सगळं सोडलं… तोच शेवटी सोडून जातो.
हसून जगण्याची सवय लावली, पण आतून ओळखतो स्वतःला.
फक्त एकदाच विचारलं असतं, "तू खरंच ठीक आहेस का?"
प्रेम तुटतं… पण त्याच्या खुणा राहतात.
वेळ निघून जाते, पण त्या क्षणांचं दुःख मागे राहतं.
काही गोष्टी सांगता येत नाहीत… फक्त सहन कराव्या लागतात.
दुःख बोललं नाही, पण नजरेत साठून गेलं.
जो आपल्या मनात होता, तो मनातूनच निघून गेला.
